هرکوچه کوچه کابل ما گشته کربلا بادا به کربلای تو صد ها سلام ما
گلهای لاله غرقه بخون گشته یا حسین یکسر بخاک و خون شده صد پهلوان ما
هرکوچه کوچه کابل ما گشته کربلا
بادا به کربلای تو صد ها سلام ما
ای نوکران بی ادب و بیحیا بشرم این مسجد است جای عبادت مکان ما
تو دشمن خدایی و هم دشمن رسول آتش مزن حدیث و کتاب و قرآن ما
هرکوچه کوچه کابل ما گشته کربلا
بادا به کربلای تو صد ها سلام ما
ما را قسم بخون شهیدان این وطن ما دست نمیکشیم از این کاروان ما
ما را بجرم شیعه سر از تن جدا کنند بادا فدای تو اینهمه پیرو جوان ما
هرکوچه کوچه کابل ما گشته کربلا
بادا به کربلای تو صد ها سلام ما
تا زنده ام شعار من این است یا حسین تا تو شوی بخواب شبم میزبان ما
در مجلسی که نام حسین میشود بیان دشمن بسوء قصد بیاید بجان ما
هرکوچه کوچه کابل ما گشته کربلا
بادا به کربلای تو صد ها سلام ما
ای جان فاطمه تو نگر قتلگاه ما بی سر بروی خاک فتاده جوان ما
چون کودکت براه خدا دادی یا حسین یکسر بخاک شده این کودکان ما
هرکوچه کوچه کابل ما گشته کربلا
بادا به کربلای تو صد ها سلام ما
ما دست از مسیر محرم نمیکشیم با هر جوان شیعه بود این پیام ما
ظاهر ترا بجان علی اکبرش قسم بیشتر از این مسوز تن ناتوان ما
هرکوچه کوچه کابل ما گشته کربلا
بادا به کربلای تو صد ها سلام ما
ای دشمن ستمگر مزدور شرق و غرب کی شکوه از تو داریم بتو باشد پیام ما
ما سر به زیر تیغ ستم خم نمیکنیم تا زنده ایم هست حسینم امام ما
هرکوچه کوچه کابل ما گشته کربلا
بادا به کربلای تو صد ها سلام ما
ایی نوکر مسیحی و نصرانی و یهود تا روز حشر دارد ادامه قیام ما
این پرچمی که بر سر بام حریم ماست حفظش خدا کند بخون جوان ما
هرکوچه کوچه کابل ما گشته کربلا
بادا به کربلای تو صد ها سلام ما
در قصر و دلکشا تو نشینی به افتخار گوشی بگوش و نشستی به انتظار
کی میشود به مسجد شیعه یک انفجار تو شاد میشوی ولی زهر است کام ما
هرکوچه کوچه کابل ما گشته کربلا
بادا به کربلای تو صد ها سلام ما
قاری طاهر - محرم سال 1440 قمری مطبق به 1397 خورشیدی کابل
حقیقت امر این است که خداوند متعال به اعمال خوب و بد ما محتاج نیست و دوستی و دشمنی ما به خدایی او اثری ندارد. پس بنا بر مرحمتی که دارد دوستی بندگان خاص خود یعنی پیامبر و اهل او را به عنوان دوستی خود قرار داده و از لطفی که دارد دوستی و پیروی آنان را اجر عظیم و عزت بزرگ عنایت میکند. بدون محبت ایشان ایمان ناقص است. محبت گفتن لفظ بزبان نیست. هر زمانی که از شنیدن توصیفات آنان لذت بردی و در مصیبت های شان غمگین شدی و کردار و گفتار شان را الگوی زندگی خود قرار دادی و از کسی که بر ایشان جفا روا داشته متنفر بود بدان که به ایشان محبت داری.